Lekcja miłości, dzień 1

Czym jest zazdrość?

Czy to uczucie jest nieodłącznym elementem w miłosnej relacji?
Czy może jednak jest to uczucie bądź emocja całkowicie przecząca miłości?

Nie da się zawładnąć myślami ani odczuciami drugiej osoby. Można natomiast zamknąć ten „miłosny obiekt” w klatkę oczekiwań. Następnie spodziewać się, że w tym więzieniu rozkwitnie, w dodatku dając swój urok jedynie swemu strażnikowi (partnerowi?).
Budowanie klatki oczekiwań jest najczęściej znakiem rozpoznawczym osoby z niskim poczuciem własnej wartości, zalęknionej, niepewnej, żyjącej przeszłymi urazami. Blizny dawnych doświadczeń wciąż sączą jad rozpaczy i wołania o ukochanie.
Wołania o ratunek z matni w której zaciekle trzyma ego i niepohamowane emocje zawiedzionych oczekiwań.
Ten układ nie ma szans powodzenia.
Prawdziwa miłość zaczyna się od pokochania samego siebie. W pełni. Ze wszystkimi przywarami. Często polega ona również na wybaczeniu sobie przeszłości.
Dopiero wtedy można prawdziwie pokochać drugiego człowieka.
Z poziomu ego – miłość – jest to zespół uczuć niemożliwych, a co najmniej warunkowanych. Z poziomu serca miłość jest całkowicie naturalna. Nie znaczy to, że zawsze łatwa.
Niekiedy bardzo trudno zdjąć ten filtr wciąż niezadowolonego, analizującego umysłu. Można mieć jego świadomość, można wiedzieć, że działa.
Można rozumieć, że to przekonania, często wgrane w podświadomość jeszcze w dzieciństwie. I wciąż się z tym wszystkim utożsamiać, jakoby z nieodłączną częścią siebie.
Jednak to tylko program, soczewka, przez pryzmat której życie często wydaje się pasmem udręki.
Jednak gdy za cel życia obierze się doświadczanie, a najlepiej doświadczanie głównie szczęścia to wygramolenie się z okopów ego jest niezbędne.